Sunday, February 17, 2008

આધાર રાખી જોઈએ!

હસ્તરેખા પર, જરા આધાર રાખી જોઈએ

સાવ નક્કર ભીંત વચ્ચે,દ્વાર રાખી જોઈએ!

ઘર ત્યજી નીકળે નદી,બસ એમ સપના નીકળે

એક દરિયો,પાપણે તૈયાર રાખી જોઇએ !

કોઇ,પડછાંયો વટી દેખાડશે તો માનશું

ત્યાં સુધી,આકાર પર અધિકાર રાખી જોઇએ !

વ્યાજબી કારણવગર ઈતિહાસ ક્યાં બદલાય છે ?

આપણો કિસ્સો,ખુલાસવાર રાખી જોઇએ !

સ્થળે સંદિગ્ધતાથી શું વધારે પ્રાપ્ય છે?

શૂન્ય સામે,શેષનો વ્યવહાર રાખી જોઇએ

જાગતી આંખો ઉપર છંટાય છે દ્રષ્યો,સતત

બંધ આંખે કૈંક અપરંપાર રાખી જોઇએ !

આવતી હર ક્ષણ,જુદા આશ્ચર્ય લઈને આવશે

અવતરણચિહ્ન્નો,સુગંધીદાર રાખી જોઇએ !

પર્વનાં પર્યાય નક્કી કોણ કરશે,આખરે

અનુત્તર પ્રશ્ન,ચર્ચા બહાર રાખી જોઇએ !

ઓગળે તો છુંદણાંને ફૂટશે વાચા,હવે

ટેરવાંનો તાપ ઠંડોગાર રાખી જોઇએ !

-ડૉ.મહેશ રાવલ

Tuesday, February 5, 2008

ફાયદો શું છે ?



જૂના સંબંધનીં ચર્ચા કરીનેં, ફાયદો શું છે ?
નવેસર, પીઠનાં વ્રણ ખોતરીનેં, ફાયદો શું છે ?

તફાવત છે, ખબર છે હસ્તરેખા 'ને હકીકતમાં
મુકદરનોં વિષય, આડો ધરીને ફાયદો છે ?

નહીંવત્ શક્યતા જેવા થયા સંબંધ, આપસનાં
પછી, સહેજે ય ઉંડા ઊતરીનેં, ફાયદો શું છે ?

બની ગઈ જિંદગી પોતે જ, કિસ્સો વાસ્તવિક્તાનો
અધૂરા સ્વપ્નનોં દરિયો તરીને, ફાયદો શું છે ?

સમય ક્યાં કોઇનેં બાકાત રાખે છે, અસરમાંથી !
નકામી, ગેરસમજણ નોતરીનેં, ફાયદો શું છે ?

નહીં અક્સીર નિવડે એકપણ ઉપચાર, આ વખતે
અપાહિજ અશ્વનેં બેઠો કરીનેં, ફાયદો શું છે ?

હજૂ હમણા જ આવ્યો છું, પરિચય કેળવી જ્યાંથી
ફરીથી, એજ નક્શો પાથરીનેં, ફાયદો શું છે ?


ડૉ.મહેશ રાવલ

નવેસર/૩૦

Friday, February 1, 2008

અણસાર જોયા !



આંધળા અસવાર જોયા
લંગડા, તોખાર જોયા !

ભીતરે તણખા ભરેલા
રાખનાં અંબાર જોયા !

ક્યાંક આવળ, ક્યાંક બાવળ
ક્યાંક, મૂશળધાર જોયા !

અંધહસ્તિ ન્યાય જેવા
સંકુચિત, વ્યવહાર જોયા !

જો અને તો બેઉ વચ્ચે
ધૂંધળા, અણસાર જોયા !

શેષનીં ખણખોદ કરતા
શૂન્યનાં દરબાર જોયા !

આંખનોં કંઈ વાંક, એમાં ?
સ્વપ્ન, પારાવાર જોયા !!


ડૉ.મહેશ રાવલ


નવેસર/૨૯

Tuesday, January 22, 2008

ક્યાં લખી શકાય છે ?


સંક્ષિપ્તમાં તનાવ ક્યાં લખી શકાય છે ?

આ મૌનનો સ્વભાવ, ક્યાં લખી શકાય છે ?

કેવો રહસ્યમય ઉછેર થાય આંખનો?
એકેય હાવભાવ, ક્યાંલખી શકાય છે ?

રસ્તા વિષે લખી શકાય બે-હિસાબ, પણ
નિશ્ચિતપણે, પડાવ ક્યાં લખી શકાય છે ?

શૃંગારની તરસ, અનેકવાર શબ્દ થઈ
વૈધવ્યનાં અભાવ, ક્યાં લખી શકાય છે ?

સંબંધનો વિષય હતો - નિભાવવો પડે
અમથાં ય, અણબનાવ ક્યાં લખી શકાય છે ?

દરિયો લખી જુઓ અવાવરૂ, લખી શકાય છે ?
બસ એમ, અશ્રુસ્રાવ ક્યાં લખી શકાય છે ?

સારૂં થયું તમે મળી ગયા, ઉકેલ થઈ

જાણ્યા વગર, પ્રભાવ ક્યાં લખી શકાય છે ?


ડૉ.મહેશ રાવલ


નવેસર/૨૮

Sunday, January 20, 2008

હું ય જાણું છું!


નજીવા ફેરફારો, હું ય જાણું છું

તફાવત એકધારો, હું ય જાણું છું

નદીની જેમ ઘરથી નીકળ્યા છો, પણ

મનસ્વી છે વિચારો, હું ય જાણું છું !

ત્વચાની જેમ વળગી છે સમસ્યાઓ
હૃદયમાં છે તિખારો, હું ય જાણું છું!

બધાને ક્યાં કહું છું કે, દુવા કરજો
પરિચયનાં પ્રકારો, હું ય જાણું છું !

ઘરોબો થઈ ગયો છે, આંસુઓ સાથે
નથી સારો પનારો, હું ય જાણું છું !

કરી છે ખાતરી મેં ખૂબ ઉંડૅ જઈ
સમંદર હોય ખારો, હું ય જાણું છું !

ભલે વળગ્યા કબીરીવડ સમા વળગણ
ક્ષણિક છે ભેળીયારો, હું ય જાણું છું !

ભલે છણકો કરીને'ગ્યા, પરત ફરશો
પ્રણયનો મૂળધારો, હું ય જાણું છું !


ડૉ.મહેશ રાવલ


નવેસર/૨૭

Friday, January 18, 2008

રાત આખી


રાત આખી આગિયા ફરતા હતા

સ્વપ્ન, જાણે આંખમાં તરતા હતા !

ઘરપછીતે, ઘૂઘવે દરિયો અને
આંગણે કોરા પવન સરતા હતા !

જ્યાં સુધી લીલી હતી ડાળી, -હતી
આજ બસ, અવશેષ ફરફરતા હતા !

એક બારી ઓળખીતી નીકળી
કેટલાં સંદર્ભ, અવતરતા હતા !

હેસિયત કોની હતી-રોકી શકે?
બે'ક પીછાં, આભ ખોતરતા હતા !

એ ખરૂં કે, મૂલ્ય સમજાયું હવે
તારલા તો ક્યારનાં ખરતા હતા !

એ કહે છે જિંદગી, 'ને હું ગઝલ
વાત, બન્ને વ્યાજબી કરતા હતા !


ડૉ.મહેશ રાવલ


નવેસર/૨૬

સહેલું નથી !



નખશિખ ભીતર-બહારથી સુંદર થવું, સહેલું નથી !
અકબંધ રાખી જાતને, સધ્ધર થવું સહેલું નથી !

સંદિગ્ધતા વચ્ચે ઉછરતી હોય કાયમ જિંદગી
ત્યાં એકધારૂં, સંશયોથી પર થવું સહેલું નથી !

અઘરૂં પડે છે થઈ જવું સાબિત હજૂ માણસ, અને
નોખા તરી હર પ્રશ્નથી, ઉત્તર થવું સહેલું નથી !

શું થઈ શકે ઉપલબ્ધ અંતે, શૂન્ય વત્તા શૂન્યથી?
પણ શેષનો આધાર લઈ, સરભર થવું સહેલું નથી !

એ વાત નોખી છે કે સમજાતાં નથી, દુર્ભાગ્યવશ
સંકેતને સમજ્યા પછી, તત્પર થવું સહેલું નથી !

નક્કી કરો તો કઈં અસંભવ ક્યાં હતું, નક્કરપણે?
ખુદ આપણાથી એટલું નક્કર થવું સહેલું નથી !

જો વિસ્તરે તો બુંદ પણ દરિયો બનીને ઘૂઘવે
પણ એ ખરું કે, બુંદથી સાગર થવું સહેલું નથી !

શ્રધ્ધા હશે, તો પૂજશે લોકો ગમે તે રીતથી
અમથું નહીંતર કોઇનું, ઈશ્વર થવું સહેલું નથી !


ડૉ.મહેશ રાવલ


નવેસર/૨૫

Monday, January 7, 2008

અજાણ્યું ક્યાં હતું ?



આ તબક્કે કોઇ પણ કારણ, અજાણ્યું ક્યાં હતું ?
જે થયું,એ થઈ જવાનું પણ, અજાણ્યું ક્યાં હતું ?

ઝળહળે છે રાતભર, જાહોજલાલી રાતની
પણ, દિવસના તેજનું ભારણ, અજાણ્યું ક્યાં હતું ?

પી ગયો છું એ ભરોસે, હર વકલનું ઝેર હું
એમનાંથી, એક પણ મારણ અજાણ્યું ક્યાં હતું ?

ગોઠવેલાં હોય છે આશ્વાસનો,સંબંધનાં
દરઅસલ, હર દર્દનું કારણ, અજાણ્યું ક્યાં હતું ?

કોઇ પાસે ક્યાં હતું સંજીવની જેવું કશું !
જિંદગી છે મોતની થાપણ, અજાણ્યું કયાં હતું ?


ડૉ.મહેશ રાવલ


નવેસર/૨૪

Friday, January 4, 2008

ઈશારો ય કાફી !



અમારે, અમારા વિચારો ય કાફી

સમંદર નહીં, તો કિનારો ય કાફી!

જરૂરી નથી કે, રહસ્યો ય ખોલો
અકલમંદને, છે ઈશારો ય કાફી !

તમે રાખજો સૂર્યની અસ્કયામત
અમારે તો, એકાદ તારો ય કાફી !

નથી ભીડ ખપતી નિરર્થક-નપુંસક
ખરેટાણે, ખપ આવનારો ય કાફી !

સગા હોય એ કઈં બધાં હોય વ્હાલાં?
અરે! એક સાચો સહારો ય કાફી !

બધા ક્યાં સફળ થઈ શકે, સર્વ રીતે
સફળ થઈ જવાનો ધખારો ય કાફી !

ઝળુંબે સતત ભય,જ્વલનશીલ માથે
બધું ભસ્મ કરવા, તિખારો ય કાફી !


ડૉ.મહેશ રાવલ

નવેસર/૨૩

Monday, December 31, 2007

કારણ, ખાસ હોવું જોઇએ !



બીજી તરફ વળવાનું કારણ, ખાસ હોવું જોઇએ
પથરા ય પીગળવાનું કારણ, ખાસ હોવું જોઇએ !

હોતું નથી ત્યાં કઈં પછી, જ્યાં હોય કેવળ શૂન્યતા
પણ કઈંક નીકળવાનું કારણ, ખાસ હોવું જોઇએ !

સચવાય છે હર આંખમાં સપનાં, અલગ અંદાઝથી
ફળવા, નહીં ફળવાનું કારણ, ખાસ હોવું જોઇએ !

સમજી શકે જે અર્થ,એનો છે ઈજારો માન્ય, પણ
અપવાદ નીકળવાનું કારણ, ખાસ હોવું જોઇએ !

છે શક્ય કે,અકબંધ નીકળે સંસ્મરણ સંબંધનાં
એ હિમ ઓગળવાનું કારણ, ખાસ હોવું જોઇએ !

વીતી ગયેલી ક્ષણ મળે નહીં,કોઇપણ ભોગે પરત
નવજાત ક્ષણ મળવાનું કારણ, ખાસ હોવું જોઇએ !

માણસ,અમસ્તો કોઇને નમતો નથી કારણવગર
ઈશ્વર તરફ ઢળવાનું કારણ, ખાસ હોવું જોઇએ !!


ડૉ.મહેશ રાવલ

નવેસર/૨૨